Макс Шчур

"БОЖА, ЦАРА ХРАНІ"

Наогул, у мадэлі Шаўцова ўлічваюцца дзьве галоўныя вобласьці: эканоміка і (!) рэлігія. Месца ўласна палітыцы ў класічным, арыстотэлеўскім разуменьні гэтага слова ў ёй як бы й няма—яна ёсьць толькі вытворнай дзьвюх згаданых сфэраў, сфэры эканамічнай і сфэры рэлігійнай. Апошняя ў Шаўцова ёсьць гэткім займеньнікам сфэры асабістай: Богу богава, кесару кесарава...

Макс Шчур

РАЗБУРЫЦЬ МЕНСК

Думаю, што галоўная розьніца ў нашых з Хадановічам пазіцыях мае палітычную прычыну. Было б дзіўна, што ў эпоху “крызісу апавяданьня” постмадэрніст Хадановіч усьпявае ў якасьці прыкметы “вытанчанага густу” наратыўны прыём рэтардацыі—калі б гэта не было ясным доказам ягонага памкненьня самому пабудаваць нейкае татальнае апавяданьне. Назва гэтага апавяданьня—“Беларуская літаратура заўтра”, і яно ёсьць неад’емнай часткай праекту “Будучай Беларусі”. Мэтай гэтага праекту ёсьць стварэньне “нармалёвага” грамадзтва, “нармалёвай” культуры, “нармалёвай” дзяржавы. Як ні прыкра, але здаецца, што менавіта ідэолагам гэткага “ўра-будаваньня” ў літаратуры й зьяўляецца Хадановіч, заклікаючы ўсіх астатніх стацца часткай гэтага апавяданьня...